Badges die het ego van de ware biersnob strelen

Ik – Marcel Haas – ben niet echt iemand die alles doet voor een badge op Untappd. Sterker nog: er zijn badges die ik met trots ontwijk: waarom zou ik in korte tijd 15 keer hetzelfde bier inchecken? Toch zijn er een paar van die badges die voor de ware biersnob toch werken als een welverdiende streling van de ego.

Ik heb het dan vooral over de badges die je krijgt voor een flink aantal unieke bieren. Dergelijke badges worden wat zeldzaam (na je duizendste unieke bier moet je er nog 1500 bij proeven voor de volgende…), maar je kunt natuurlijk voor jezelf net doen of alle tussenliggende hondertallen ook wat waard zijn. Een extra mooi bier voor elk rond getalletje!

Slaat nergens op

Zoiets slaat rationeel gezien natuurlijk niet echt ergens op. Waarom zou het uitmaken welk volgnummertje het bier krijgt in de app die je toevallig gebruikt om je biertjes bij te houden? Alsof nummer 1 in die lijst je allereerste bier ooit was. En als die dat al was, wat dan nog? Je kunt mooi bier drinken wanneer dat zo uitkomt, of niet. Om toch af en toe voor jezelf goed te praten dat je een keer een biertje drinkt waar je net iets te schandalig veel voor betaalt werkt zo’n rond getal echter heel prima. Helemaal mooi als je hem cadeau hebt gekregen.

Limited edition

Afgelopen Kerst kreeg ik van mijn zwager uit Wenen zo’n pareltje. Een limited edition: slechts 360 flesjes waren er ooit van gemaakt en meer zal het ook niet worden. Het was een bier van Privatbrauerei Zwettl Karl Schwarz uit het noorden van Oostenrijk. Fles nummer 168 had de eer de trip naar Nederland te maken en een maandje op mijn kast te pronken (met het pikzwarte flesje kon dat niet zo heel veel kwaad).

Oostenrijks bier van de bovenste plank

Het betreft de Zwettler Knockin’ on Heavens Door. De bereidingswijze is interessant te noemen. Het uitgangspunt was hun eigen Momentum Doppelbock Dunkel. Voordat deze een goed jaar in een whiskyvat gestopt is, hebben ze echter een deel van het bier tot een soort schnaps “veredeld” en dit er weer doorheen gemengd. Dat, en de vatrijping daarna brengen het alcoholpercentage flink op niveau (17.4% abv), maar dat was lang niet storend. Met een stamwortgehalte van 29.6 graden Plato mag de body van het bier ook indrukwekkend genoemd worden.

Aroma van hopjes

Bij het inschenken vanuit het zeer fraai vormgegeven flesje wordt al direct de prachtige kleur duidelijk: aangenaam diep bruin met een klein tintje rood. Een aroma van hopjes en vers brood vloeit de neus binnen. Zowel geur als smaak vond ik alleen nog maar beter worden boven de aanbevolen drinktemperatuur van 12 graden. De smaak was heel zacht, ietwat romig, met duidelijke caramel en ietwat roosterige tinten. Mango en sinaasappel volgden daar al snel op en de houtrijping kwam vooral in de afdronk mooi naar voren. Het kan geen heel rokerige whisky zijn geweest die eerder in dat vat heeft gezeten, zo mooi subtiel was de smaak van de houtrijping. En dan te bedenken hoe weinig mensen dit te proeven krijgen!

1500!

Kortom, mijn nummertje 1500 was naar mijn bescheiden mening wel even wat meer waard dan die lullige “I’ll Be Bock (level 18)” badge die Untappd me toebedeelde. Ik was de vijfde inchecker op Untappd, en daar zullen er verder niet heel veel bijkomen. Alle andere bierliefhebbers mogen best een beetje jaloers zijn. Totaal irrationeel, maar laat me lekker.

Door: Marcel Haas

Blijf op de hoogte

Meld je aan op de nieuwsbrief voor tips en de nieuwste weetjes.