The making of Marcel Haas’ @BeerTweep

Een goed pilsje gaat er al meer dan de helft van mijn leven in. Het heeft echter geen jaren hoeven duren of de rijkdom van het bierlandschap werd me duidelijk. Ik was ervan gecharmeerd. Toen ik in 2002 in Utrecht op kamers ben gaan wonen, ging het pas echt los. Rond die tijd waren de termen speciaalbier en “Belgisch bier” nog zo’n beetje synoniem en de naam van Kafé België verraadde dan ook dat dat the place to be was. Toegegeven, er waren een paar andere plekken met een wat uitgebreidere bierselectie dan een pils, een witbier en Palm, maar de donkere kroeg aan de Oude Gracht stond me wel aan. Meerdere bezoeken per week resulteerden in een volledig afgevinkte bierlijst op afzienbare termijn.

Door Marcel Haas

In de loop van de jaren, die volgden, kwam een grotere verscheidenheid aan bier beschikbaar, uit een grotere verscheidenheid aan landen, maar rap ging dat nog niet. Op een goed moment in 2010 kreeg ik de mogelijkheid om een paar jaar in de VS door te brengen. Een vaak gehoord tegenargument was dat het bier daar zo treurig slecht zou zijn. Veel wist ik op dat moment nog niet over de biercultuur aan de andere kant van de plas, maar (naast het Schotse BrewDog) waren de meest smaakvolle bieren die nieuw in het assortiment bij mijn stamkroeg gekomen waren afkomstig van Flying Dog. Die brouwerij zou op drie kwartier rijden van mijn nieuwe plek liggen, dus hoe vervelend kon het worden?

Elke woensdag bierproeverij

Al snel bleek de enorme onwetendheid van de meeste Nederlandse bierliefhebbers. Op mijn nieuwe werk was het de gewoonte om iedere woensdag (ja, iedere week!) de middag te eindigen met een bierproeverij. Eén collega haalde een verzameling bier, en tegen vergoeding werd die met een flinke groep nieuwsgierigen opgedronken. Er was zelfs een clubje thuisbrouwers. Bovendien woonde ik op 5 minuten lopen van een lokale brouwerij en brewpub. Deze is twee jaar lang mijn tweede woonkamer geworden, maar kroegen met flinke selectie waren daar sowieso de norm. Het toppuntje wat dat betreft had zo’n 800 verschillende bieren, waaronder bijvoorbeeld ook een deel van de selectie van De Molen.

Proeven tot een hobby verheven

Ik ben daar de enorme verscheidenheid aan bieren past echt gaan waarderen. Het proeven van nieuwe, lokale, obscure, soms tegenvallende en vaak verrassende bieren is daar tot een ware hobby verheven. Omdat ik niet altijd pen en papier bij me had en de functionaliteit van Untappd (en dergelijke apps) niet subliem vond ben ik een Twitter-account begonnen waarop ik in één tweet (soms enkele tweets) de smaken, geuren, uiterlijk, labels of andere weetjes over het bier verzamelde, net wat ik dat op moment boeiend genoeg vond om neer te “pennen”. @BeerTweep was geboren. Het heeft niet heel lang meer hoeven duren of ik ben ook aan het Untappen geslagen.

Bier gaat nooit vervelen

Nu alweer drie jaar terug in Nederland is mijn hobby er niet minder op geworden. Het was heel tof om te zien dat in de drie jaar dat ik weg was, de biercultuur in Nederland ook enorm is veranderd. Het aantal brouwerijen in Nederland is enorm gestegen en ook buiten de traditioneel Belgische stijlen wordt er voldoende interessant spul gebrouwen. Ik ben blij dat er op zo’n tempo bier en brouwerijen bijkomen en afgaan, dat je je werkelijk nooit hoeft te vervelen. De kans dat er “niks nieuws meer” is bestaat gewoon niet. Proeven thuis op de bank, in een brewpub, op een festival: ik hoop er in de komende tijd regelmatig over te kunnen rapporteren hier op Bierista.nl!

Blijf op de hoogte

Meld je aan op de nieuwsbrief voor tips en de nieuwste weetjes.