De bierige avonturen van de Bräuhaus Brothers

21 september 2017 om 12:40

Maarten Tegenbosch en Mark de Graaf uit Schijndel nemen als de Bräuhaus Brothers deel aan de Ramble Rally. In vijf dagen rijden ze langs diverse mooie plekjes in Europa.

door Maarten Tegenbosch

De Bräuhaus Brothers zouden de Bräuhaus Brothers niet zijn, als ze zonder bier waren vertrokken. De kofferbak was goed gevuld en natuurlijk worden er zoveel mogelijk lokale bieren geproefd. Voordat je je ongerust maakt: alle deelnemers moeten blazen voordat ze vertrekken, dus al er gereden wordt, is iedereen broodje nuchter.

Alles proeven

Maandag vertrokken Maarten en Mark vanuit Duitsland. Ze kwamen in Luxemburg terecht. Passagier Maarten laat weten: “Wow wat en heavy dag vandaag. Onderweg toch iets gedegusteerd. Tja, wat nieuw of onbekend is, dat wil je proberen.”

Na een fijne kop koffie in het zonnetje, waagde Maarten zich tijdens de Italiaans/Zwiterse lunch van een Appenzeller, een wat saaie lager met 4,8%.

Louis de Funes

Na de lunch direct door met de route. Kort na vertrek werden we aangehouden door een politie-agent met een hoog Louis de Funes-gehalte. Hij begreep niets van de rally. Foto’s gemaakt van de pace-notes, rijbewijs, kenteken. Erg humoristisch allemaal, maar het kostte ons wel dik een kwartier.

Het tweede deel ging over in een avond-etappe. We troffen het niet. De tunnel naar Italië bleek te zijn afgesloten in verband met een ongeluk. Na lang zoeken vonden we een alternatieve route over de bergen.

Pilsener van Dornpirn

Tijdens een korte stop een broodje genuttigd en geproefd van een lager type van de Oostenrijkse microbrouwerij Dornpirn. Deze Mohren Pilsener was smaakvol, weinig spannend en vooral zeer doordrinkbaar. Niets speciaals, maar daardoor ook weer speciaal omdat het van een microbrouwer komt. Er zijn maar heel weinig craftbrouwers, die een pilsner brouwen, omdat het gewoon verdomde moeilijk is.

Bij aankomst – helaas in het donker – waaide er een hevige wind en sneeuwde het. Hoe speciaal als je op 2350 meter zit in een ski-oord, Maso Corto!

Weihenstephaner

Nadat we de spullen op de kamer hadden gebracht, hebben we uiteraard de bar bezocht. Dit keer bestelden we een Weizen. We kregen hier een Weihenstephaner geserveerd uit fles.

Een mooie Weizen. Eerlijk is eerlijk. Met een zacht karakter. Daarmee bedoel ik de elegantie van het moeder koolzuur waardoor het een doordrinkbaar bier wordt. Geur is herkenbaar als Weizen op een natuurlijke manier. De smaak is veruit beter dat de Paulaner van weleer. Het verschil kon niet groter.

The Shining

Uiteindelijk richting onze hotelkamer. De gangen deden denken aan de film The Shining. De kamer was al niet veel beter. Maar we hadden wel heerlijk bieren meegenomen!

Schneider Meine Hopfen Weisse

We hebben nog veel goede gesprekken gevoerd onder het genot van diverse Schneider bieren. De Tap 5 Meine Hopfen Weisse bijt het spits af. Schneider drukt samen met Brooklyn Brewery een stempel op de Weissbiermarkt. Garrett Oliver van Brooklyn kruist een Amerikaanse Double IPA met een Bayerisch Weisse bier. Het resultaat mag er wezen, door het grote succes in zowel Amerika als in Duitsland wordt Hopfen Weisse in één keer legendarisch en is het meteen een eigen bierstijl.

Na de Amerikaanse samenwerking brouwt de familie Schneider het bier verder onder de naam Tap 5, Meine Hopfen Weisse. Maar een heel klein deel van deze Weizenbock wordt in Duitsland gedronken. Het grootste deel van deze specialiteit wordt geëxporteerd.

Schneider Unser Aventinus

Gezien we hier op 2350 meter in een ski-oord zitten en buiten sneeuwt, leek het ons een goed idee af te sluiten met de Tap 6 Unser Aventinus, Weizen Doppelbock van 8,2%.

Dit bockbier van Schneider Weisse is een donkerkleurig Weizen Doppelbock. Het recept is onveranderd sinds 1907 en daarmee tevens de oudste Weizen dubbelbock van Beieren. Origineel vernoemd naar de Aventinusstrasse, waar de bottelarij was gevestigd. Daarmee voldoet het niet aan de Duitse traditie om bockbieren te vernoemen naar een heilige. Maar daar maalt niemand om als je eenmaal een slok van dit krachtige smaakvolle bier neemt.

Woensdag waren we al weer vroeg uit de veren. En tja, dit voelt toch best als een avontuurlijke vakantie. Dus een biertje liet niet lang op zich wachten. Het werd de Peroni Clásica. Een mooie volle lager die qua zachtheid wat weg heeft van een Duitse Helles.

Masterclass op hoogte

Voor de collega Ramblers, die niet achter het stuur hoefden, heb ik op ruim 2100 meter hoogte een masterclass met Schneider bieren gegeven. Dankzij een zonnetje viel het qua temperatuur alleszins mee. De Tap 7 Schneider Weisse Original kwam als winnaar uit de bus. De collega-Ramblers waren ontzettend verbaasd over de enorme verscheidenheid aan Weizen-bieren. Een prachtige ervaring om deze levensgenieters kennis te kunnen laten maken met de grote verscheidenheid aan Schneider-bieren. En dat op 2100 meter hoogte!.

Wordt vervolgd.