Black Friday vol bijzondere speciaalbieren

Wat zo’n 6 jaar geleden begon als een leuk idee na een rondje Leffe in de plaatselijke kroeg is inmiddels uitgegroeid tot een proeverij met waanzinnige smaaksensaties.

door Maurice Volleberg

De Klup van Kelken Kenners (KKK) werd opgericht toen bleek dat je bij speciaalbier niet alleen veel meer genoot van de smaak maar ook nog eens sneller en goedkoper in staat van dronkenschap verkeerde. De eerste avond kwamen de Leffe’s, La Trappe’s en Chouffes op tafel. Uit volle kelken werd er gedronken en na kelk nummer 9 was iedereen de complete film kwijt. Deze fout maakten we in editie 2, 3 en 4 ook. In de tussentijd werden we steeds meer getriggerd door het fraaie fenomeen, speciaalbier.

Topavond

Het idee is simpel; iedereen (we zijn met 5 man) zoekt zelf 2 biertjes uit, hier haalt hij er 5 van zodat we allemaal 10 biertjes kunnen proeven op 1 avond. Per biertje noteert ieder zijn bevindingen op gebied van geur, smaak, schuim etc. Om er ook een educatieve draai aan te geven bereidt ieder lid een presentatie voor over zijn bieren. Eindresultaat; iedereen geniet van heerlijke biertjes, leert van elkaar over de verschillende soorten en stijlen en tussendoor wordt er over muziek, sport en nieuws gepraat. Conclusie iedere editie weer een topavond die volgens ons niet overtroffen kan worden.

Proefglazen

Waar we begonnen met de standaard (voornamelijk Belgische bieren) werd de line-up voor iedere keer gevarieerder en meer internationaal. Van volle kelken werd er overgestapt op proefglaasjes. Bovendien kwamen er de thema-avonden; IPA-avond, alle Trappisten op 1 avond, blindproeverijen en bij de 10e editie de 10 best beoordeelde bieren door de jaren heen.

Vrijdag was het weer zover, na maandenlang over en weer appen hadden we een datum geprikt en een nieuw thema voor de inmiddels alweer 13e editie. Deze was geheel aangepast op de winterse temperaturen: Black Friday. Zo onheilspellend als het klinkt is het ook, iedereen mocht weer twee biertjes uitzoeken met 1 voorwaarde, ze moesten gitzwart zijn. Dit hebben we geweten!

Pohjala

Traditie is dat niemand van elkaar weet welke biertjes er in huis gehaald zijn vervolgens worden er lootjes getrokken om de volgorde te bepalen (mits dit past in de opbouw van smaken behorende bij het gekozen thema). Het eerste lootje was min of meer op afspraak aangezien deze wellicht in het niet zou vallen binnen het zwarte geweld dat nog zou volgen; We trappen dan ook af met de opkomende Estse brouwers van Pohjala met hun Must Kold Colombia Coffee Porter. Een uitstekend biertje dat de smaak heeft van een koude Espresso. Met een percentage van 7,8% een veelbelovende start.

Tempest Brewing

Vervolgens was het de beurt aan een zeer bijzonder biertje van de Tempest Brewing Co uit Schotland. De geur van deze Imperial stout is erg zoet, richting vanille. Wat je niet verwacht van een Schots bier is dat er ook een stevige peper aan zit, de naam Mexicake doet hij dan ook eer aan. Zoet met een pepertje, met een percentage van 11% is dit dan ook een ferm vervolg.

Na een stout uit Schotland wordt er een uitstapje gemaakt naar onze Italiaanse vrienden van Brewfist, deze zijn bij het publiek bekend van o.a. de Spaghetti Western en de SpaceMan. Omdat er (terecht naar later zou blijken) gerekend werd op veel Imperial stout geweld is hier gekozen voor de Black IPA Green Petrol, heerlijk verfrissend na de pepersmaak van zojuist. Als dit biertje blind geproefd zou worden, zou je niet merken dat deze zwart van kleur is. Met een alcoholpercentage van 8,2% werd ook nog niet het uiterste van ons gevraagd.

Summers Genot

Een bierclub is geen bierclub als men zelf niet een keer bier gebrouwen zou hebben, dit hebben we dan ook geprobeerd bij een hobbybrouwer uit Someren. Voorwaarde hieraan was zwart en veel alcohol (er is een tendens te bespeuren). Dit heeft geleid tot een biertje Summers Genot, met tonen van zoethout, sinaasappelschil en veel hop. Een biertje dat de brouwer zelf nog een keer heeft gemaakt, met als resultaat Summers Genot Bandiet, een dark ale van 10,5%. Ondanks dat we beter zijn in bier proeven dan het zelf maken, was de smaak in balans en is dit biertje ook zeer goed te drinken, uiteraard hoort deze dan ook thuis bij de proeverij.

La Quince

Na Estland, Schotland, Italië en een binnenlands uitstapje naar Someren is de volgende halte Spanje. De brouwers van La Quince en Guineu hebben de handen in elkaar geslagen voor een erg lekkere Imperial Stout van 9,5% (Barcelona-Madrid kan dus toch goed samen). De naam zegt al wat de smaak brengt La Quince Vanilla Black Velvet een zoetig bier met tonen van vanille en chocola, uitstekend voor bij een dessert.

Omnipollo

Qua bieren zijn we nog lang niet bij het dessert en terwijl de verhalen steeds sterker worden en de muziek meer obscuur zijn we toe aan het 6e biertje van deze nu al schitterende avond. Uit de loterij komt de Yellow Belly. Een samenwerking tussen de Zweden van Omnipollo en de Ierse brouwerij Buxton. Met als statement durf te zijn wie je bent en ben niet bevooroordeeld. Dubieus is het aanzicht van de fles, ingepakt in een wit gewaad dat lijkt op een andere groep met dezelfde naam als de beschreven bierclub. Dit is was ze bedoelen met beoordeel niet op uiterlijk maar ga af op wat er in zit. Dat hebben we dan ook gedaan:

Bij het inschenken van de fles ruik je een combinatie van koekjes, chocola en pinda alsof je een boterham met pindakaas en hagelslag voor je hebt liggen. Smaak is vol en intens maar goed drinkbaar. Een zeer bijzonder en heerlijk bier van 11%.

“Yellow belly” — a person who is without courage, fortitude, or nerve; a coward. To us, one of the most cowardly deeds is to act anonymously, hiding behind a group. A signifying trait of institutionalised racism. This beer is brewed to celebrate all things new, open minded and progressive. A peanut butter biscuit stout with no biscuits, butter or nuts. Taste, enjoy, and don’t be prejudiced.

Mastodont

Over imposante bieren gesproken, de volgende in de rij is van Stadsbrouwerij de Pelgrim in samenwerking met de Kaapse Brouwers uit Rotterdam een met recht te noemen Mastodont. Zo hebben ze het bier dan ook genoemd. Wederom een Russian Imperial Stout van 10,5%. Met een lichte rooksmaak en toetsen van wederom chocolade en vanille.

Wellicht iets verlaat maar niet minder gewenst, een kerstbier met de lange naam Christmas Eve At a New York City Hotel Room van Evil Twin Brewery uit de USA. Gezien het percentage van 10% valt deze qua intensiteit mee. Met een stuk pure chocola heerlijk te versmaden.

Terwijl we qua muziek inmiddels via Møtørhead en Nirvana bij Clouseau terecht zijn gekomen en de grappen, volgens ons, steeds beter worden naderen we de apotheose. Het 9e biertje is wederom afkomstig uit Zweden, een bijzonder lekkere Barrel Aged stout van Dugges Bryggeri. Het gaat om de Boxed Idjit met 12,1% een kneiter van een bier. Tonen van bourbon, koffie en chocola met een intense afdronk.

Mikkeler en Brewdog

Als sluitstuk van deze wederom legendarische avond komt voorzitter Kiele Karmeliet met een unieke samenwerking op de proppen. Alleen al voor de verpakking zou je grof geld betalen. In een bijzonder fraai doosje zit de topper van de avond. Met 16% een meer dan waardig afsluiter, een collaboration tussen de Noorse brouwers van Nøgne ø, de Deense toppers van Mikkeler en de Schotse helden van Brewdog. De Horizon Tokyo Black. Erg zacht van smaak voor dit percentage, een van de allerbeste Stouts die ik ooit heb mogen drinken.

Het zal weer een uitdaging worden om deze editie te overtreffen. Uiteraard vinden jullie het verslag hiervan terug!

Blijf op de hoogte

Meld je aan op de nieuwsbrief voor tips en de nieuwste weetjes.