Bierverhaal: En het werd eb in één teug

Een wereld vol bier. Zo heet het boek van biersommelier en -kenner Alain Schepers. In het boek staan meer dan honderd verhalen over bier. Zijn het feiten, fabels of is het fictie? Dat mag iedereen voor zich bepalen.

Hieronder één van de verhalen uit het boek. Wil je dit onderhoudende en toch educatieve geschenkboek bestellen? Dat kan in de Bierista-webshop. Het boek kost € 14,95. De verzendkosten zijn voor ons.

En het werd eb in één teug

Het ontstaan van eb en vloed heeft alles met bierdrinken te maken. Of beter gezegd: met het drinken van grote hoeveelheden bier. En met een wraakzuchtige missie van Thor en zijn vriend Loki.

Thor is de god van de donder in de Germaanse mythologie. Thor was als kind al geen makkelijke jongen. Hij trok zo zijn eigen plan en al vroeg bleek hij zo sterk als een beer. Zijn ouders gaven de opvoeding uit handen. De eer om Thor groot te brengen was aan de bliksemgoden Vingir en Hlora.

Naarmate de jaren verstreken werd Thor kolossaler en sterker. Hij ontwikkelde op een paar decimeters na de afmetingen van een reus. Een magische hamer, door dwergen gemaakt, zorgde voor nog meer kracht in Thor’s toch al imposante torso. Elke keer als hij de hamer wierp verschenen er machtige bliksemflitsen. De hamer was als een boemerang; na iedere worp keerde deze terug in de hand van zijn meester.

Thor was niet vies van een beetje actie. Met gigantische snelheden scheurde hij met zijn bokkenwagen langs de hemelse dreven. Soms alleen, soms met Loki, zijn beste vriend. Ze gingen vaak samen op stap en beleefden dan mooie avonturen, met als leukste tijdverdrijf: het doodslaan van reuzen.

Op een kwade dag werd de wereld geteisterd door weer een ijstijd. Het was bitterkoud buiten en het ijs had alles verzwolgen en verwoest. De oogst was verloren gegaan en mensen en dieren vonden de dood door de extreme temperaturen. Thor werd woest bij het aanschouwen van alle ijspegels, dood en ellende. Hij startte de bokkenwagen en ging samen met Loki naar Räsvälg om bij de goden zijn beklag te doen. Onderweg werd het duo getroffen door tal van tegenslagen en hinderpalen. Na veel gedoe bereikten ze de stad Utgardloki, waar ze werden uitgedaagd voor een aantal weddenschappen. Zowel Loki als Thor, voor de duvel immers niet bang, pakten de handschoen op.

Loki ging de battle aan met uitdager Logi. De weddenschap was simpel: wie kan het meest eten? Loki won de toss en mocht beginnen. De eerste happen smaakten hem best, die daarna nog beter. Wat hij wegstouwde grensde aan het ongelofelijke. En toch verloor hij de wedstrijd. Logi at net zoveel als Loki en verorberde daarna als toetje ook nog zijn houten bord. Loki was beetgenomen. Wat hij niet wist is, dat zijn uitdager Logi staat voor vlam. En de honger van vuur is immers onverzadigbaar.

Thor was op zijn zachtst gezegd pissig over de nederlaag van zijn vriend en zwoer revanche. Het enige dat hij hoefde te doen was een hoorn met bier leegdrinken. Die weddenschap was op zijn goddelijke lijf geschreven, want hij kon drinken als een tempelier, al stond dat gezegde in die tijd nog niet in het spreukenboek. De ijzersterke Thor legde zijn hamer aan de kant, vatte met beide handen de hoorn en zette deze aan zijn lippen. Hij nam een stevige teug. Het bier was koel en smaakte heerlijk. Nog een slok en nog één. Het leek alsof de inhoud niet slonk. Thor dronk onverstoorbaar door en zijn buik begon te zwellen. Maar de hoorn raakte niet leeg. Nadat de reuzen hun victorie hadden beklonken, onthulden zij het geheim achter hun list: de onderkant van de hoorn was verbonden met de oceanen…

Aan deze battle hebben wij eb en vloed te danken. Telkens als het eb wordt zet Thor de hoorn aan zijn mond voor een nieuwe slok…

Blijf op de hoogte

Meld je aan op de nieuwsbrief voor tips en de nieuwste weetjes.